Το Σίλβερεϊκ είναι ένα δυστοπικό μυθιστόρημα, που πραγματεύεται διάφορα κοινωνικά θέματα. Αυτά που επικρατούν, είναι η διακίνηση ανθρώπων, η δυσκολία της ενηλικίωσης, μέσα από τον Γολγοθά του παιδικού -και όχι μόνο τραύματος και η στήριξη της οικογένειας, η οποία δεν είναι πάντοτε δεμένη με αίμα, αλλά με συναισθήματα.
1.Τι να περιμένουμε από εσάς στο μέλλον;
Αυτή τη στιγμή είμαι στη διαδικασία της διόρθωσης ενός βιβλίου που τελείωσα πρόσφατα. Ταυτόχρονα ξεκίνησα να γράφω και να ερευνώ για ακόμη ένα βιβλίο. Αυτά τα δύο βιβλία είναι Φαντασίας και Επιστημονικής Φαντασίας αντίστοιχα. Δεν νομίζω να σταματήσω να γράφω ποτέ, οπότε υπάρχουν ακόμη πράγματα που έχω να δώσω.
2.Πως σας ήρθε η έμπνευση γι' αυτό το βιβλίο;
Όταν μου είχε έρθει η ιδέα του χαρακτήρα του Άλεν, είχαν αρχίσει να με επηρεάζουν και τα γεγονότα που συνέβησαν τότε στον αληθινό κόσμο και που ακόμα συμβαίνουν, αυτά που αφορούν τις διακινήσεις των προσφύγων και των μεταναστών. Άρχισα να ερευνώ για το μετατραυματικό στρες και τις κρίσεις πανικού, τις ψυχολογικές καταστάσεις που βιώνουν πολλά από τα θύματα της διακίνησης ανθρώπων. Έμαθα όσα περισσότερα μπορούσα, διάβασα κάποιες πολύ σκληρές ιστορίες, επικεντρώθηκα στα ασυνόδευτα παιδιά που πέφτουν σε επικίνδυνα μονοπάτια και τελικά, έστησα την πλοκή. Ήταν ένα σχετικά σκληρό ταξίδι έμπνευσης.
3.Γιατί επιλέξατε να απευθυνθείτε στο εφηβικό κενό;
Επέλεξα να απευθυνθώ στο εφηβικό κοινό, διότι στην εφηβεία αρχίζεις και συνειδητοποιείς πράγματα σχετικά με το πώς είναι πλασμένος ο κόσμος και οι άνθρωποι, η εφηβεία είναι μια καλή ηλικία για να αλλάξεις το πώς βλέπεις εσύ τον κόσμο. Ήθελα να παρουσιάσω όλες αυτές τις δυσκολίες, σε τόσους πολλούς διαφορετικούς χαρακτήρες, για να τονίσω πως στο τέλος, όλοι είμαστε ίδιοι. Δεν έχει σημασία το ποιοι είμαστε ή από πού ερχόμαστε ή το τι περάσαμε, γιατί είμαστε ίδιοι και μας αξίζει η ίδια αγάπη και η ίδια ελευθερία. Νομίζω ότι η εφηβεία, ακριβώς επειδή είναι μια ευαίσθητη περίοδος για τον άνθρωπο, αποτελεί το κατάλληλο κοινό για ένα μήνυμα σαν αυτό.
4.Τι είναι εκείνο που σας δίνει το μεγαλύτερο κίνητρο για να συνεχίσετε να γράφετε.
Δεν ξέρω αν μπορώ να το αποκαλέσω κίνητρο, αλλά αν δεν γράφω, δεν μπορώ να λειτουργήσω. Η συγγραφή είναι ο τρόπος με τον οποίο μπορώ να μένω ήρεμη ώστε να αντιμετωπίζω το τι γίνεται γύρω μου. Είτε είμαι συναισθηματικά φορτισμένη είτε όχι, το να γράφω με κάνει να αισθάνομαι ο εαυτός μου.
5.Ξέρατε από την αρχή τον τρόπο που θα τελείωνε το βιβλίο;
Ναι, το ήξερα από την αρχή και ανυπομονούσα να το γράψω! Από τη στιγμή που ξεκίνησα να ψάχνω για το βιβλίο, ήξερα ποια θα ήταν η τελευταία πρόταση. Είχα κάποιες αμφιβολίες για λίγο αλλά χαίρομαι που έμεινα με την αρχική μου ιδέα.
6.Δυστοπία ή Ουτοπία; Πιστεύετε ότι η Δυστοπία μπορεί να εξελιχθεί σε ουτοπία;
Η Δυστοπία είναι -δυστυχώς- πιο κοντά στην αλήθεια που ζούμε. Η Ουτοπία θεωρώ πως δεν είναι κάτι εφικτό, δεν γίνεται να δημιουργηθεί κάτι το οποίο θα αφήσει όλον τον κόσμο ικανοποιημένο. Πάντα θα υπάρχουν κάποιοι που δεν θα συμφωνούν με τους «πολλούς», γιατί είμαστε όλοι διαφορετικοί. Η ουτοπία κάποιου, μπορεί να γίνει η δυστοπία κάποιου άλλου.
7.Πόσες ώρες την ημέρα γράφετε;
Γράφω γύρω στις τρεις με τέσσερις ώρες την ημέρα, γενικά, κυρίως τα βράδια. Υπάρχουν μέρες που γράφω λιγότερό, περισσότερο ή και καθόλου, εξαρτάται από την ημέρα και την έκβασή της. Θα ήθελα όμως να γράφω περισσότερο και πιο συγκεντρωμένα.
8.Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με το είδος της δυστοπίας;
Η δυστοπία είναι το είδος που ανήκει στην κατηγορία της Φαντασίας, που είναι το πιο κοντινό στην πραγματικότητα, κρατά όμως και μια απόσταση από αυτήν. Αυτό ήταν και αυτό που με τράβηξε, μου φάνηκε το πιο ιδανικό για το συγκεκριμένο μυθιστόρημα. Ήθελα να δείξω πως τα γεγονότα αυτά δεν είναι πολύ μακριά από την πραγματικότητά μας και νομίζω πως η δυστοπία θα με βοηθούσε περισσότερο από όλα τα υπόλοιπα να πω την ιστορία του Άλεν.
9.Είχατε σκεφτεί ένα διαφορετικό τέλος; Αν ναι, θα ήταν δυνατό να μας το πείτε;
Είχα σκεφτεί ένα διαφορετικό τέλος, αφότου όμως είχα ξεκινήσει να γράφω το βιβλίο. Ήταν όμως πολύ πιο σκοτεινό και δεν ταίριαζε με την ανάπτυξη του Άλεν ως χαρακτήρα, οπότε το άφησα τελικά και έμεινα με εκείνο που είχα σκεφτεί εξαρχής, αυτό που υπάρχει στο βιβλίο δηλαδή. Θα ήθελα να το πω αλλά φοβάμαι πως περιέχει πολλά spoilers, οπότε δεν μπορώ.
10.Πιστεύετε ότι ο Άλεν είναι ένας σύγχρονος χαρακτήρας που αντιμετωπίζει όλα όσα θα μπορούσαν να συμβούν σε κάποιον τη σημερινή εποχή;
Ναι πιστεύω πως, σε μικρότερο μάλλον βαθμό (ίσως και σε μεγαλύτερο -σε τέτοιο κόσμο ζούμε), τα βιώματα του Άλεν τα μοιράζονται άνθρωποι που ζουν κι αναπνέουν και υπάρχουν. Αυτό με θλίβει, όσο το σκέφτομαι, όμως δεν μπορώ να φανταστώ πώς δεν υπάρχουν εμπειρίες αντίστοιχες με αυτές του Άλεν, στον αληθινό κόσμο.
11.Πείτε μας λίγα λόγια για το πρώτο σας βιβλίο.
Το πρώτο μου βιβλίο το έχω στην καρδιά μου σαν να είναι το πρώτο μου παιδί. Ξεκίνησα να το γράφω τον Οκτώβρη του 2017 και το τελείωσα τον Σεπτέμβρη του 2018. Δέθηκα πάρα πολύ με τους χαρακτήρες, στην πορεία, ειδικά με τον Άλεν, του οποίου πολλές πτυχές αντιστοιχούν σε εμένα την ίδια. Το θέμα που πραγματεύεται το βιβλίο είναι σκληρό αλλά οδηγεί σε κάτι τόσο ζεστό και όμορφο -στην αποδοχή του εαυτού μας και στο ότι υπάρχει πάντα ελπίδα. Θέλω το βιβλίο μου να καταφέρει να περάσει αυτό το μήνυμα και να αγγίξει όσο περισσότερους ανθρώπους γίνεται.
Γνωρίστε την συγγραφέα Αναστασία Σκουλή
Ονομάζομαι Αναστασία Σκούλη. Γεννήθηκα και κατοικώ στη Θεσσαλονίκη. Είμαι πρωτοετής φοιτήτρια στο τμήμα Δημοσιογραφίας του ΙΕΚ ΑΚΜΗ. Ασχολούμαι με τη δημιουργική γραφή από τα παιδικά μου χρόνια, γράφοντας μικρές ιστοριούλες εμπνευσμένες από ταινίες και βιβλία φαντασίας. Ξεκίνησα να γράφω πιο εντατικά από τον πρώτο μου χρόνο στο Λύκειο. Το Σίλβερεϊκ ήταν η πρώτη μου σοβαρή συγγραφική απόπειρα και είμαι πραγματικά ευτυχισμένη που έχει φτάσει τόσο μακριά.
