Showing posts with label metaixmio. Show all posts
Showing posts with label metaixmio. Show all posts

Friday, 16 March 2018

Η μωβ ομπρέλα της Άλκη Ζέη - A Review


Αγαπημένη Άλκη Ζέη και αγαπημένο παιδικό βιβλίο. Είναι από αυτά που δε χορταίνω να διαβάζω. Μιλάω φυσικά για τη Μώβ Ομπρέλα που κυκλοφόρησε αρχικά το 1995. 

Στο βιβλίο αυτό βλέπουμε τις περιπέτειες της Ελευθερίας. Πρόκειται για  ένα δεκάχρονο κορίτσι που ζει με τους γονείς της και τα δίδυμα μικρότερα αδέρφια της στο Μαρούσι, το τελευταίο καλοκαίρι πριν από τον πόλεμο του 1940. Λιγοστά τα παιχνίδια τους: βόλοι, σβούρες, σκοινάκι, γιο-γιο, κι ένα ζευγάρι πατίνια με καρουλάκια που τους τα δάνειζε το ξένο παιδί από τη Γαλλία, που ήρθε να μείνει στο πάνω πάτωμα του σπιτιού τους κι έγινε ο αχώριστος φίλος τους. Παίζουν όλοι μαζί και σκαρώνουν με τη φαντασία τους χίλιες δυο ιστορίες που μαγεύουν και τους ίδιους. Και πόσα άλλα δε θα έκαναν και δε θα ονειρεύονταν αν δεν τους εμπόδιζαν οι μεγάλοι. Οι μεγάλοι και τα παιδιά. Δυο κόσμοι μακρινοί, σχεδόν απλησίαστοι. Με τους δικούς τους νόμους και τις δικές τους αλήθειες ο καθένας. Πώς λοιπόν να καταλάβουν οι μεγάλοι ότι μια μωβ ομπρέλα μπορεί να κάνει τη φαντασία των παιδιών να καλπάζει αχαλίνωτη;

Είναι ένα πολύ όμορφο βιβλίο, γραμμένο με απλό και όμορφο τρόπο που σε κάνει να ταυτίζεσαι με ορισμένες από τις ιστορίες των παιδιών αν και διαδραματίζονται σε μια άλλη εποχή. Η Άλκη Ζέη περιγράφει αρκετά παραστατικά τις καταστάσεις και τα στερεότυπα που επικρατούσαν εκείνεη την εποχή. 

Κυκλοφορεί (όπως και όλα τα βιβλία της) από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

PopSugar 2018 Reading Challenge : A book with your favorite color in the title
Modern Mrs Darcy 2018 Reading Challenge: A book by a favorite author
1984-2018 One book for each year: 1995
#readathon18:  Ένα βιβλίο με βιολετί εξώφυλλο

Διαβάστε και το αφιέρωμα μου στην Άλκη Ζέη εδώ.

Friday, 9 March 2018

Ρώτα τη σκόνη - John Fante ( Review)


Το βιβλίο Ρώτα τη Σκόνη του John Fante για να είμαι ειλικρινής είναι ένα βιβλίο που δε νομίζω να επέλεγα από μόνη μου για να διαβάσω. Χάρη όμως σε ένα διαγωνισμό του So Much Reading και των Εκδόσεων  Μεταίχμιο έφτασε στα χέρια και είμαι χαρούμενη γι' αυτό. 

Το Ρώτα τη σκόνη κυκλοφόρησε το 1939, κατά τη διάρκεια δηλαδή της μεγάλης οικονομικής ύφεσης. Ο κεντρικός του ήρωας, Αρτούρο Μπαντίνι, alter ego του Τζον Φάντε, είναι ένας νεαρός Ιταλο-Αμερικανός από το Κολοράντο, που αγωνίζεται να τα καταφέρει ως συγγραφέας ζώντας στο Λος Άντζελες. Ο Αρτούρο Μπαντίνι, αδέκαρος, ταλαίπωρος και συμπλεγματικός, διανύει μια μάλλον ασυνήθιστη πορεία προς το δημιουργικό φως, με φόντο τις κοινωνικές και ψυχικές αντιθέσεις στην Πόλη Των Αγγέλων, όπου βασιλεύουν οι φρεναπάτες και οι παραλογισμοί ανάμεσα στον ναρκισσευόμενο πλούτο και την καταναγκαστική φτώχεια.
Ο Μπαντίνι ερωτεύεται μια νεαρή Μεξικάνα σερβιτόρα, και μέσω αυτής της σχέσης αναδεικνύονται ψυχολογικές και πολιτισμικές εντάσεις οι οποίες, όντας εμπρηστικές, οδηγούν την πλοκή σε έναν, διόλου συνηθισμένο για την εποχή, παρασυρμό, γεμάτο σαρκασμό και απόγνωση. Για τούτο ο Μπαντίνι καταφέρνει ως ήρωας να παραμείνει όρθιος και να είναι σημαντικός έως σήμερα. 

Δεν μπορώ να περιγράψω ακριβώς το λόγο αλλά αυτό το βιβλίο μου αρέσει. Μου αρέσει ο τρόπος που γράφει ο Fante, είναι άμεσος και απλός. Η ιστορία του Αρτούρο Μπαντίνι για τον δικό της περίεργο λόγο και με τον δικό της περίεργο τρόπο είναι ενδιαφέρουσα, παρά το γεγονός ότι ο χαρακτήρας του Μπαντίνι είναι εγωιστής, μισογυνιστής και εμμονικός.

#readathon18 : Ένα βιβλίο που ο πρωταγωνιστής είναι συγγραφέας



Tuesday, 20 February 2018

Πόσο ακόμα θα ζήσεις γιαγιά; - Άλκη Ζέη (Review)


Το βιβλίο "Πόσο ακόμα θα ζήσεις γιαγιά;" της Άλκης Ζέη που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο μου άρεσε τόσο πολύ που το τελέιωσα σχεδόν σε μια ημέρα. Μου άρεσε που μάθαινα για τη ζωή της αγαπημένης συγγραφέα των παιδικών μου χρόνων μέσα από τα δικά της λόγια. 

Διαβάζοντάς το θυμήθηκα πόσο πολύ μου αρέσει ο τρόπος που γράφει τα βιβλία της η Άλκη Ζέη.  Με τρόπο άμεσο και ανθρώπινο μας αφηγείται ιστορίες αποκαλυπτικές και πολλές φορές συγκινητικές. Κατάφερα να μάθω πολύ ενδιαφέροντα πράγματα για τη ζωή της που δε γνώριζα και όλα αυτά μέσα από τη δική της μοναδική αφήγηση. 

Ένα πολύ ωραίο χαρακτηριστικό του βιβλίου ήταν ότι στο τέλος του υπήρχαν και κάποια διηγήματά της, τα οποία δεν είχα ξαναδιαβάσει και μου άρεσε που μου δόθηκε αυτή η ευκαιρία. 

Ανυπομονώ να διαβάσω και το βιβλίο της Με μολύβι φάμπερ νούμερο 2, το οποίο κινέιται στο ίδιο κλίμα. 

Με βάση το οπισθόφυλλο του βιβλίου:
– Σου έφερα την εφημερίδα.
Ανοίγω τα μάτια. Με πήρε, φαίνεται, ο ύπνος κάτω από τη γλυσίνα.
Από πάνω μου στέκει ένα ψηλό πανέμορφο παλικάρι. Έχει ένα μικρό μούσι και πράσινα μάτια. Μοιάζει σαν να βγήκε από μυθιστόρημα του Σταντάλ. Είναι ο εγγονός μου ο Αντουάν. Πότε μεγάλωσε τόσο;
– Απόψε έχει πανσέληνο, λέει.
Κοιτάζω την εφημερίδα. Δευτέρα 7 Αυγούστου 2017. Τρομάζω.
Πώς έφτασα ως εδώ. Είχα υποσχεθεί στα παιδιά δεκατρία χρόνια. Αν και μου φαινότανε πάρα πολλά... τότε. Ποιος μου χάρισε γενναιόδωρα άλλα τέσσερα κι ίσως απομένουν και κάποια ρέστα ακόμα;
Κοιτάζω γύρω. Στην άλλη άκρη, κάτω από τη γλυσίνα που ξαναζωντάνεψε όλα αυτά τα χρόνια, στην αυλή του σπιτιού μας στις Μηλιές στο Πήλιο, ένα όμορφο κορίτσι με ξανθά σγουρά μαλλιά και πράσινα μάτια γράφει στον υπολογιστή. Τα λεπτά δάχτυλά της πετάνε σαν φτερά πεταλούδας. Πού εγώ – χτυπώ αργά αργά κάθε γράμμα και πολλές φορές το διπλανό απ’ αυτό που πρέπει. Είναι η εγγονή μου, η Άννα.

Τώρα πια τα εγγόνια μου είναι μεγάλα. Δεν ρωτάνε «πόσο θα ζήσεις ακόμα, γιαγιά;». Μόνο κάνουν σχέδια τι θα κάνουμε του χρόνου στην πανσέληνο.
Αν μου φαινότανε πολλά τα δεκατρία χρόνια, ο ένας χρόνος μοιάζει ακόμα πιο μακρινός.
Δεν λέω τίποτα, τους αγκαλιάζω και τους δυο και χαίρομαι τη στιγμή. Αποδώ και μπρος οι στιγμές μετράνε.

Μπορείτε να διαβάσετε και το σχετικό άρθρο μου για τη ζωή της Άλκη Ζέη εδώ.

Tuesday, 28 November 2017

A Little Life by Hanya Yanagihara - A Review


Μου πήρε αρκετό καιρό να ολοκληρώσω το διάβασμα του βιβλίου της Hanya Yanagihara, A little Life αλλά στο τέλος το άξιζε. Το συγκεκριμένο βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο με τον τίτλο Λϊγη Ζώη. 

Σύμφωνα με το οπισθόφυλλο του βιβλίου:

Τέσσερις φίλοι και συμφοιτητές μετακομίζουν, μετά την αποφοίτησή τους, στη Νέα Υόρκη για να φτιάξουν τη ζωή τους - άφραγκοι, χαμένοι, με μόνο τους στήριγμα τη φιλία τους και τις φιλοδοξίες τους: Ο ευγενής, ωραίος Γουίλεμ, επίδοξος ηθοποιός· ο Τζέι Μπι, ζωγράφος από το Μπρούκλιν, που προσπαθεί να κατακτήσει τον καλλιτεχνικό κόσμο· ο Μάλκολμ, αρχιτέκτονας σε μια σημαντική εταιρεία· και ο Τζουντ - ο ιδιοφυής, αινιγματικός Τζουντ. Όπως περνούν οι δεκαετίες, οι σχέσεις τους βαθαίνουν, αλλά και σκοτεινιάζουν, καθώς τις χρωματίζουν ο εθισμός, η επιτυχία, η περηφάνια. Ωστόσο η σπουδαιότερη πρόκληση, συνειδητοποιούν όλοι, είναι ο ίδιος ο Τζουντ, πλέον ένας απίστευτα χαρισματικός δικηγόρος μα και ένας άνθρωπος ολοένα και πιο διαλυμένος, με το σώμα του και τον νου του σημαδεμένα από τους ανείπωτους τρόμους της παιδικής του ηλικίας - κυνηγημένος από τραύματα που φοβάται ότι όχι μόνο δεν θα ξεπεράσει ποτέ, αλλά και θα τον ορίζουν για πάντα. Με πρόζα πλούσια και λαμπρή, η Yanagihara γράφει έναν τραγικό, υπερβατικό ύμνο στην αγάπη, μια αριστοτεχνική απεικόνιση του σπαραγμού, της τυραννίας της μνήμης και των ορίων της ανθρώπινης αντοχής.


Στο βιβλίο παρακολουθουμε τεσσερις φίλους που ζουν στη Νέα Υόρκη προσπαθώντας ο καθένας με τον δικό του τρόπο να προχωρήσει. Καθώς προχωρά η αφήγηση ξεδιπλώνεται ο χαρακτήρας του καθενός καθώς και ο τρόπος με τον οποίο συνδέονται μεταξύ τους.
Βλέπουμε σταδιακά και την ιστορία του καθενός πριν γίνουν φίλοι στο πανεπιστήμιο αλλά και κάποιες ιστορίες όσο βρίσκονταν εκεί.
Ο πιο περίπλοκος χαρακτήρας φαίνεται να είναι ο Jude, ο οποίος δεν είναι τόσο ανοιχτός όσο οι άλλοι και κρύβει κάποια μυστικά σχετικά με το παρελθόν του (πριν γνωρίσει τους υπόλοιπους). Η προσοχή όλων φαίνεται να είναι στραμμένη σε αυτόν. Πιο δεμένος είναι με τον Willem με τον οποίο συγκατοικούν και με τον οποίο έχει μοιραστεί περισσότερα και θα συνεχίσει να μοιράζεται. 
Μου άρεσε που την ιστορία αφηγείται καθένας από τους ήρωες χωριστά από τη δική του οπτική γωνία που έγιναν τα γεγονότα, παραθέτοντας τόσο τα γεγονότα όσο και τις σκέψεις και τα συναισθήματά του. 

Πρόκειται για ένα βιβλίο εκπληκτικό αλλά ταυτόχρονα πολύ στενάχωρο. Περιείχε αρκετές σκηνές οι οποίες ήταν πολύ δύσκολο να τις διαβάσεις χωρίς να στεναχωρηθείς αλλά και χωρίς να ανατριχιάσεις. Είναι ένα δύσκολο βιβλίο με πολλές δύσκολες και έντονες σκηνές. 

Στο βιβλίο περιγράφεται εκπληκτικά η έννοια της φιλίας μεταξύ των ηρώων αλλά και οι επιπτώσεις και η σημασία της κακομεταχείρισης στην παιδική ηλικία και όχι μόνο. 

Το μέγεθος του βιβλίου δεν ήταν κάτι που με αποθάρρυνε. Αντίθετα θα έλεγα. Από ένα σημείο και μετά ήθελα να μάθω τι συμβαίνει αλλά και τι συνέβη με τη ζωή τυο Jude που διάβαζα ασταμάτητα.

Είναι ένα βιβλίο που η ιστορία του με έκανε να σκεφτώ.

Βαθμολογία: **** (4)

Tuesday, 3 October 2017

Το καπλάνι της βιτρίνας - Άλκη Ζέη

Το Καπλάνι της Βιτρίνας είναι ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία που διάβασα μικρή. Συγγραφέας του είναι φυσικά η εκπληκτική Άλκη Ζέη, η οποία έχει γράψει αριστουργήματα και τα βιβλία της οποίας με συντρόφευαν για πολλά χρόνια.

Πρόσφατα αγόρασα μια νέα έκδοση του βιβλίου και άρχισα να το διαβάζω ξανά και αμέσως θυμήθηκα τι ήταν αυτό που μου αρέσει στα βιβλία της Άλκη Ζέη και ιδιαίτερα σε αυτό.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Το βιβλίο αφορά την ιστορία δύο κοριτσιών, της Μέλιας και της Μυρτώς. Δυο μικρές αδερφές που ζουν σ' ένα νησί του Αιγαίου το 1936 ακούνε τον παππού τους να τους μιλάει ώρες ατέλειωτες για τους "αρχαίους" του, ανυπομονούν να ανταμώσουν με τους φίλους και τις φίλες τους από τα τσαρδάκια σαν έρχεται το καλοκαίρι, μα πάνω απ' όλα τρελαίνονται με τις μαγικές ιστορίες του καπλανιού που τους διηγείται ο ξάδερφός τους ο Νίκος, φοιτητής από την Αθήνα. Το καπλάνι -όπως το λένε στο νησί-, ένας βαλσαμωμένος τίγρης, που βρίσκεται κλειδωμένο μέσα στη βιτρίνα της μεγάλης σάλας του σπιτιού, πότε κοιτάει με το γαλάζιο και πότε με το μαύρο του μάτι, ανάλογα με τη διάθεσή του. Τι συμβαίνει μια ζεστή μέρα του Αυγούστου που αναστατώνει τη ζωή των κοριτσιών και των δικών τους; Ποιος θέλει να βλάψει το καπλάνι;

Πρόκειται για ένα βιβλίο που σε κάνει να γελάς με τις περιπέτειες των κοριτσιών αλλά ταυτόχρονα σου μεταδίδει και το μήνυμα που θέλει η συγγραφέας. Η ιστορία διαδραματίζεται σε μια ταραγμένη χρονική περίοδο για την Ελλάδα που όμως η συγγραφέας καταφέρνει να ελαφρύνει το κλίμα περιγράφοντάς μας τις διασκεδαστικές περιπέτειες των κοριτσιών αλλά και να μας συγκινεί καθώς βλέπουμε τον κόσμο και τα γεγονότα μέσα από τα μάτια των παιδιών. 

Είναι ένα βιβλίο που αξίζει πραγματικά να διαβστεί από όλους!!

Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο.